اجرای لاک پلییورتان پایه حلال روی ملاتهای پایه سیمانی و پایه آب چگونه باید انجام شود؟
اجرای لاک پلییورتان پایه حلال روی ملاتهای پایه آب یکی از مراحل کاملاً حساس و تعیینکننده در کیفیت نهایی سطوح بتنی و تزئینی است. اختلاف ماهیت رطوبتی و شیمیایی این دو سیستم باعث میشود اجرای موفق آنها نیازمند کنترل دقیق شرایط زیرکار، محیط و روش اجرا باشد. در این مقاله از استرامیکس، هر بخش بهصورت پاراگراف تحلیلی همراه با نکات عددی و اجرایی دقیق ارائه شده تا برای مجریان و مشاوران فنی کاملاً قابل استفاده باشد.
1. وضعیت رطوبتی ملات زیرکار
ملاتهای پایه آب بهدلیل ساختار متخلخل خود، رطوبت را برای مدتزمان قابل توجهی درون خود نگه میدارند و اجرای لاک پلییورتان پایه حلال روی ملات مرطوب، یکی از اصلیترین دلایل شکست پوشش است. وجود رطوبت باعث واکنش نامطلوب لاک، ایجاد حباب، سفیدک و کاهش شدید چسبندگی میشود.
نکات اجرایی عددی:
* حداکثر رطوبت مجاز سطح ملات: کمتر از 4٪ وزنی
* زمان خشکشدن ملاتهای پایه آب: معمولاً 7 تا 28 روز
* ملاتهای ضخیم یا اجراشده در هوای سرد به زمان بیشتری نیاز دارند
* در پروژههای حساس استفاده از رطوبتسنج سطحی یا تست CM توصیه میشود
2. آمادهسازی و یکنواختی سطح
سطح ملات باید بهگونهای آماده شود که لاک پلییورتان بتواند بهصورت یکنواخت روی آن پخش شود و پیوستگی مناسبی ایجاد کند. هرگونه گرد و غبار، ذرات سست یا شوره سطحی مستقیماً باعث کاهش چسبندگی و افت دوام پوشش خواهد شد.
نکات اجرایی عددی:
* مقاومت سطحی ملات باید حداقل 1.5 مگاپاسکال باشد
* زبری سطح باید یکنواخت و بدون نقاط پوک باشد
* پس از ساب یا شستشو، سطح باید کاملاً خشک شود
* استفاده از جاروبرقی صنعتی برای حذف کامل گرد و غبار توصیه میشود
3. رفتار لاکهای پلییورتان چنددستی
لاکهای پلییورتان پایه حلال معمولاً در چند لایه متوالی اجرا میشوند و در این سیستمها، لایههای ابتدایی نقش نفوذ، آببندی سطح و آمادهسازی بستر را ایفا میکنند. اجرای نادرست لایههای اولیه میتواند کل سیستم پوشش را با مشکل مواجه کند.
نکات اجرایی عددی:
* تعداد لایههای رایج: 2 تا 3 دست
* ضخامت پیشنهادی هر لایه: حدود 40 تا 80 میکرون
* مصرف تقریبی هر لایه: 75 تا 150 گرم بر مترمربع
* لایه اول باید نازکتر از لایههای بعدی اجرا شود
4. شرایط محیطی حین اجرا
شرایط محیطی نقش بسیار مهمی در واکنش شیمیایی و تشکیل فیلم نهایی لاک پلییورتان دارد. دمای نامناسب یا رطوبت بالای هوا میتواند باعث کدرشدن سطح، کاهش براقیت یا ایجاد نقصهای ظاهری شود.
نکات اجرایی عددی:
* دمای مناسب اجرا: 10 تا 35 درجه سانتیگراد
* دمای سطح باید حداقل 3 درجه بالاتر از نقطه شبنم باشد
* رطوبت نسبی مجاز هوا: کمتر از 65٪
* از اجرا در شرایط بارندگی، مه یا بخار آب پرهیز شود
5. کنترل ضخامت در اجرای لایهها
یکی از خطاهای رایج در اجرای لاک پلییورتان، اجرای ضخامت بالا در یک مرحله است. این موضوع باعث حبس حلال، دیرخشکشدن و کاهش مقاومت نهایی پوشش میشود. اجرای چند لایه نازک، عملکرد و دوام سیستم را تضمین میکند.
نکات اجرایی عددی:
* حداکثر ضخامت مجاز در هر دست: حدود 80 میکرون
* زمان خشکشدن سطحی هر لایه: 2 تا 6 ساعت (بسته به شرایط محیط)
* ضخامت کل سیستم معمولاً 100 تا 200 میکرون است
6. فاصله زمانی بین لایهها
رعایت فاصله زمانی مناسب بین اجرای لایهها برای ایجاد پیوستگی مناسب بین آنها ضروری است. اجرای زودتر از موعد یا با تأخیر بیش از حد میتواند باعث کاهش چسبندگی بین لایهای شود.
نکات اجرایی عددی:
* زمان پیشنهادی بین لایهها: 6 تا 24 ساعت
* حداکثر زمان مجاز اجرای لایه بعدی بدون ساب: معمولاً 24 تا 48 ساعت
* در صورت افزایش این زمان، ساب ملایم سطح توصیه میشود
7. تست محدود پیش از اجرای نهایی
اجرای تست محدود پیش از اجرای سراسری، یک اقدام حرفهای برای ارزیابی رفتار واقعی لاک روی ملات پروژه است. این تست میتواند از بروز خسارتهای جدی در مرحله اجرا جلوگیری کند.
نکات اجرایی عددی:
* مساحت پیشنهادی تست: حداقل 0.5 تا 2 مترمربع
* زمان ارزیابی نتیجه تست: حداقل 24 ساعت پس از اجرا
* تست باید در شرایط واقعی پروژه انجام شود
8. جمعبندی فنی استرامیکس
اجرای لاک پلییورتان پایه حلال روی ملاتهای پایه آب، نیازمند کنترل دقیق اعداد و پارامترهای اجرایی است. رطوبت ملات، دمای محیط، رطوبت هوا، ضخامت لایهها و زمانبندی اجرا، همگی نقش تعیینکنندهای در کیفیت نهایی پوشش دارند. رعایت این اصول، سطحی بادوام، شفاف و مقاوم در برابر عوامل محیطی ایجاد خواهد کرد.
بهترین مطالب هر ما
ارسال میشه به صندوق پستی شما!
این بالا کلیک کن و ایمیلت رو بنویس
ثبت